Dag 6: Zhongli City revisited. New skill added: Kleding wassen

Eindelijk konden we beginnen met onze lessen. Om tien uur s' ochtends hadden we een profiencytest van twee uur afgenomen. Daarna gingen we met Linda (onze leraar voor het mondelinggedeelte) naar een klein restaurantje op de campus samen wat eten. Vervolgens hadden we weer gezamelijk les. Deze op zich was niet zo moeilijk: de grammatica en de woorden die uitgelegd werd, hadden we eigenlijk al gehad.

Omdat we rond 15:00 klaar waren gingen we in de namiddag Zhongli City maar weer eens verder verkennen. Wat opvalt is dat er ongelooflijk veel auto's en scooters rondrijden. Stoplichten worden gewoon genegeerd. Iedereen steekt gewoon de straat over zonder opzij te kijken.

s'Avonds hebben we ergens bij een klein restaurantje nabij het station wat gegeten. Het eten was niet fantastisch maar het kon er mee door. Terwijl we zaten te eten lag er naast ons bij een ander tafeltje een klein meisje te slapen. Ik had stiekem een foto gemaakt, omdat het best bijzonder was dat zij door niets en niemand zich liet storen. Behnam merkte op dat het meisje waarschijnlijk door het eten vergiftigd zou zijn en dat ze daarom zo erbij zou liggen...

Nadat we hadden betaald, gingen we verder de stad in. Zhongli heeft ontzettend veel winkels (vooral eetwinkeltjes). Er is echter een hoofdstraat waar ontzettend veel hippe kleding en schoenen te koop zijn.

Wat we verder nog ontdekt hebben vandaag was dat er een restaurant is in de stad waar uitsluitend eten wordt geserveerd die te maken hebben met de W.C. Het is eigenlijk moeilijk te omschrijven wat ze precies serveren. Maar het komt er op neer dat de verschillende soorten voedsel die mensen voorgeschoteld krijgen in een vorm van een drol of een toilletbril zijn. Verder zitten ze op echte W.C.'s te eten ( weliswaar met een dichtgeklapte wcbril). We zijn helaas nog niet binnen geweest. Maar we hebben voorgenomen om dit restaurant zeker een keer te bezoeken voordat we Taiwan gaan verlaten.

Meer winkels werd er bezocht en uiteindelijk belanden we in een boekwinkel vlak naast het busstation naar de universiteit. Wat erg vreemd was dat je bij deze winkel geen foto's mocht maken. Enfin, daar trok ik natuurlijk niet veel van aan.

Uiteindelijk waren we moe en voldaan de bus ingestapt richting de universiteit. Thuisgekomen beseften we dat de was nog moesten doen. Tijdens de vliegreis van London-Hongkong had ik een bekertje gestolen dat als aandenken moest dienen van onze lange vlucht. Deze kwam nu erg goed van pas. Behnam had namelijk vloeibare wasmiddel meegenomen om onze kleren mee te wassen. Dus mijn bekertje kon als een soort houdertje dienen voor het wasmiddel. Overigens was alles wat op de wasmachine stond in het Chinees weergegeven. Gelukkig had ik van Anna ooit een Chinees-Engels vertaalcomputertje gekregen(duizendmaal dank en ja, hij is inderdaad ontzettend handig) . Hierdoor konden wij de karakters die we niet wisten ontcijferen en uiteindelijk onze was doen.