Dag 8: Zanmato

Vandaag begon met een lelijke misunderstanding. Ik had gisteravond met Myra afgesproken om vanochtend vroeg met haar een beetje Wing Chun te gaan trainen, maar dat ging dus mooi niet door. Ik was om 06.30 al uit bed, ik liet Chun maar liggen aangezien hij geen zin had om op te staan en een grumpy Chun is bijna net zo gevaarlijk als die neef van hem. Vol goede moed ging ik op weg; we hadden om 07.00 uur voor haar dormitory afgesproken, maar op een of andere manier hebben we elkaar blijkbaar totaal gemist. Hoe dat kan weet ik niet, maar ik vermoed dat Myra ofwel een kruising is tussen Hans Klok en David Blaine, ofwel dat we allebei zwaar kippig zijn. Ikzelf ben voorstander van de eerste optie trouwens. Ik ben toen maar in m'n eentje gaan trainen, terwijl Myra blijkbaar naar onze dormitory was gelopen om eens hardhandig op onze deur te gaan bonzen, wat blijkbaar niet veel hielp omdat Chun en onze kamergenoten allen in een zware coma lagen. Needless to say dachten we beiden dat we geflasht waren, dus toen we om 09:00 uur bij de les aankwamen waren de messen geslepen voor een gewelddadige encounter. Gelukkig kwam het misverstand al snel aan het licht, rookten we de vredespijp en kon de les beginnen. *Myra has joined your party - level 17 White Mage*. Dit is trouwens ons leslokaal; en ja, Chun is de enige die er zo ongemotiveerd bij zit:

Thierry zag er trouwens voor de verandering fresh and clean uit vandaag:

's Middags wilde Linda spaghetti eten, iets dat Taiwanezen blijbaar associeren met suiker, want dat spul was zo zoet dat het glazuur op mn tanden spontaan in staking ging. Myra kon het wel waarderen:

Die avond joinden Daniel, Thierry en Linda onze party om ons naar een ander deel van Zhongli te brengen, waar een groot warenhuis is gevestigd: Sogo. Vanuit de binnenstad is er een pendelbus die klanten naar de Sogo brengt, wat erg handig is, aangezien het nogal ver lopen is. Bij Sogo aangekomen kon het shoppen beginnen. Tenminste, voor de dames. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik Myra deze hele periode nog niet zo blij heb gezien. Terwijl zij en Linda op shoppingjacht (is that even a word?) gingen, bleven wij met de heren chillen in de Starbucks. Later die avond gingen we eten bij een tent in de buurt van Sogo, waarna we als toetje douhua gingen eten. Hier nog wat snapshots van deze gezellige avond:

Overigens had Daniel nog een goede tip voor ons. Jullie hebben misschien in eerdere posts gelezen dat het verkeer hier nogal chaotisch is. En dat is nog zacht uitgedrukt. Verkeerslichten en voorrang zijn hier twee vrij abstracte concepten die blijkbaar moeilijk, zo niet onmogelijk te bevatten zijn. Daarom vertrouwde Daniel ons deze Confucius-achtige jutsu toe: "Don't trust the traffic lights, trust yourself." Overigens hadden we deze wijsheid al vrij snel onder de knie. Als je je hier druk maakt, hou je het niet lang vol. We bewegen ons nu als volleerde Taiwanezen door het verkeer; ik vermoed zelfs dat de mensen zich meer aan ons ergeren dan andersom...