To think that 2009 could not get any better than this

As in the aforementioned blog entry of brother Sobhani have bluntly pointed out that my absence of this blog is like a father having abandoned his bastard child, i could not help myself and wonder how long it actually would take me to write something in return as to an answer his unworthy insult. I would like to thank brother Krijgsman though on my behalf for writing such exquisite and entertaining posts about his so called foreign exchange experiences in Xinzhu in my absence. Furthermore I hope that brother Sobhani would find some humanity in his heart to forgive me for not writing this blog for such a long time. Helas, as people would say that time is the number one killer of any human, i should explain something about our financial situation here in Taiwan. 

First, I genuinely hope that my brothers Sobhani and Krijgskamn will receive some better prosperity and fortune in 2009 in the matter of gils or so called earthly green fruit that bears the name of money. Yes their financial situation is still at its finest low thanks to some unfortunate misunderstanding between certain upper decision makers, thankfully brother Sobhani can conveniently depend on his goldpot that he had filled back at our lower nation whereas brother Krijgsman genuinely tries to educate Taiwan toddlers to speak Zeelands Cockney English in exchange for some fresh NTD. I can only pray for them that they will make it till the end of this summer. I applaud and salute them for having so much heart, devotion, patience,  not to mention endurance and strong will power in dealing with Taiwanese bureaucracy. But do not worry my dear readers, surely their salvation is on its way. Their efforts wont be for nothing.  Besides the city xinzhu has been really kind, so no worries.  

Luckily my financial aid as in a form of so called scholarship does not involve such delicate approach as to beg for some food money in order to live, though i still have a bit of an ambiguous feeling about the work/school contract that our Universities have agreed upon, I refuse to wallow in my own despair because having a work agreement with NCCU is beneficial to an certain extent as to getting a having a very good opportunity to learn something about other people's background and at the same time improve their english. Yes, student's here in Taiwan do not get much opportunity to practice their english conversation skills. So as to accommodate this problem NCCU set up an exchange program having foreign students blessed with a proficient english tongue to teach 8 hours of english a week. So my workweek last month consists of teaching 4 classes of english advanced conversation with Taiwanese students. Yes I confess, English is actually my third language and although I lack any teaching capability and having zero teaching experience, I managed to teach 4 to 6 students per class to have them speak out their minds about everyday life issues, such as relationships, interests, about their likes and dislikes. 

So since the last blog, certain things did changed about my mundane life here in Taiwan, Besideds teaching english just to receive my scholarship I also do some translating for the NCCU newsletter...To think that this lazy monkey would actually work in order to survive ... ..... who would have thought....

new years excuses, its a blog

after performing a dazzling ctrl + a -- del combo the screen is white again to be filled with positive news, or, hopes and dreams and plans at least.

last semester has been kinda lame in terms of performance, skipped to many classes for no good reasons (mostly sleeping) and have not seen much of the country, maybe the encroaching realization of I don't really care has had something to do with it as well but mostly it was just I being lazy.

Thus; new plans for the year:

Going to join the Kendo kick ass -- ass kicking/stick wooden sword up the ...? yes you guessed that one allright, club. Looking forward to test my skill with the bamboo jedi blade they got in store for me, and offcourse, learn some manners and spiritual things along the way as well (why do they add that to every MA, "its not just kicking someone's ass, you also learn about the way" well, Bushido it is and if my teacher sucks I'll order seppuku on his ASS.

Choosing more courses That I like! and actually prepare for them!! It would be nice to have a stick behind the door like ECTS or Expulsion but up to now its been a free ride, so next semester I'll head off to 3 departments to sharpen my mind which is like a blade of grass in spring wind, philosophy, sociology and Chinese literature will all fall to the power of my Poaceae

Travelling = the way to go for 2009, be fashionable, be like everybody else and go to tourist traps, say cheese, shoot a picture and say that: "you've been there"
I'll try and hook up more firmly on the trends this time (I already have the "oops I forgot to shave 2 days ago" look combined with the lastest "yes its cool to smoke again with all these bans" and offcourse, don't forget, painkillers are the new nectar of the gods...seriously, after I get my ass of mount olympus (no chun, not the camera) it's time to do some travelling again, cash in on some of that 'Yuanfen' (it was destined that we met, I don't know you but please come to my place some time!) and maybe wreck a few scooters on a death race around the island. (you have got to love the Jason, innit?)

Besides getting some new friends (Seven Eleven really does have everything anytime everywhere!) and finally learning how to speak this language (i still suck so bad, whats worse, my enlgish and dcuth are getting worse as well, which reminds me, I'll have to start studying german as next year is philosophy year, and all the great dead philo's are deutsch!)

to round up this list of new years excuses, as my fellow members of this blog are all chimneys in their respect I can safely put this; don't you just love a mother who hopefully asks you if you did NOT quit smoking because a fresh package filled with tobacco from the new world as well as their latest export; cigars, is on the way, this tribituary gift is of corso solemnly accepted and enjoyed with the greatest delight!

Season's Greetings

I know I promised there would be more updates; turns out I lied. Better luck next year. Anyway, on behalf of the rest of the crew in Taiwan, I wish you all a Merry Christmas and a joyous and bountiful 2009; and no, no cynicism here. And remember, in 2009 as well, always make safety your top priority.

Ajax 4 - 1 PSV - Serves You Assholes Just Right

Oh, and before any of you PSV fans even think of venting an opinion, allow me to retort in advance:

Nobody cares about what you have to say. Ever. Go fuck yourselves.

Mea Culpa

Our apologies for the recent hiatus, other matters required our attention the last few weeks. Despair not however, updates are to be had yet again in a not so distant future. In the meantime, while rummaging through the tremendous, unorganized heap of pictures and movies from the last two and a half months, I stumbled upon this marvelous little treasure of voyeurism, again, set against the background of Taipei's public transit system. Watch and enjoy this curious little mind absorb and become one with the information before him; especially entertaining is the expression of amazement when he turns the page and discovers a new, infinite dimension of knowledge. The part that stands out for me however, is when his expression turns dark, and his piercing eyes glance with contempt at Rens and Koon, who had the audacity to disturb his quest for enlightenment with their incessant and rather clamorous jabbering about trivial matters. This strapping young lad is destined for greatness...

Editor's Note

As you already may have noticed, or not, in which case I bid thee remove thy head from thy rectum, we have a new addition to the fellowship. My partner in crime Rens will grace this already splendid source of information with his literary talents, time and interest willing, of course. A more than welcome addition in my opinion, as the alcoholic and abusive father and husband has probably passed on by now due to a liver failure, and is now no more than a lingering bitter memory from a broken childhood, and Myra has been chained down by love, so now, with a new thief added to the party, we can hopefully get some fucking writing done. Also, having removed your head from the dark side, it may have come to your attention that my cohort prefers to write in Dutch, to which I have no objection. I can imagine that some of you might take issue with his choice, presumably due to a lack of knowledge of the Dutch language; if so, just assume that his entry does not concern you, and direct your attention to the top part of your screen, where you'll find an address bar which can take you anywhere in this magical dimension called the Internet, and perhaps to a place where your feelings are taken into account. I thank you all for your attention, and welcome your continuing patronage in the future.

de exemplarische queeste

Proloog
Na een lange periode van luiheid en veel geschaafde knieen van geinteresseerden komt er dan een post, eindelijk? vandaag was redelijk exemplarisch voor het nobele verhaal dat Taiwan heet, niet erkend edoch niet van minder waarheid doorwrocht.

Met een schok ontwaak ik uit een welverdiende en broodnodige slaap, ik staar verschrikt in twee prachtige kijkers die mij door een D&G secretaresse brilletje aanstaren; oja, ik heb een vriendin sinds kort.. Ik hoor de lezer denken:"Dat werd verdomme wel eens tijd ook!" En jawel, de tijd is gekomen. maar daarover later meer misschien. De reden dat mijn slaap zo broodnodig en welverdiend was, los van de meer kleurrijke details, een avondje stappen in het hippe uitgaanscentrum van het nog hippere Hsinchu. Ik zal even opsommen, een heuse discotheek, het vliegende zwijn genaamd, en nog enkele gelegenheden waar alcoholische versnaperingen tegen westerse prijzen, goedkope vrouwen tegen westerse prijzen en goedkope buitenlanders met westerse salarissen te vinden zijn. De planning had ons naar bovengeschetst tafereel geleidt ware het niet voor de algehele uitgestorvenheid van het vliegende zwijn, daarbij was het salsa avond en ik kan nog steeds niet dansen. Zingen uit volle borst werd het devies en op naar de Madonna; een Japanse interpretatie van hippie-cultuur meets bruine kroeg meets lawaaierige karaoke tent, zeer geslaagd! Vanwege keelproblemen, kuch, kadootje van dezelfde vriendin, bleef het bij enkele vertolkingen van de chinese klassieken (unserer Andy und Jacky jah) en een lesje 'functional verbs' (Wist u dat het Engelse woord Fuck semantisch en syntactisch een van de meest veelzijdig inzetbare woorden in de Engelse taal is? Limp Bizkit schreef er een liedje over en hier vinden ze het nog ku(kool))

Het dageraad scheen fel in de ogen en dag was de nacht en de nacht was dag, ik kan me niet herinneren vroeger opgestaan te hebben afgelopen twee maanden, het was half negen des ochtends en het was pijnlijk. Gelukkig was daar de koffie (iets wat ik om onverklaarbare redenen que?? niet meer mag drinken van Behnam) en een peuk,( jawel, men meisje heb sjek! Drum, je gaat et niet geloven).

Episode 2 rondzwerven, vrij en blij
En toen was het weder tijd voor onderricht, jawel, we hebben les, en wel van echte d(t)aoistische meesters: ingetrokken schouders, een onstabiele doch enthousiaste tred, een kevlar Ferarri laptop en een dikke PhD. van Harvard op zak; daar komt hij binnen met zijn aanstekelijk blije hoofd, het is alsof hij zojuist de poorten van hemel komt binnenzwieren, neen! Het is het klaslokaal, en hij onderwijscht geen mystiek daoisme maar keiharde, en rechtlijnig beargumenteerde Xunzi(als de daoisten bij the republic horen, dat hoort Xunzi bij the empire(confucianisme)); hij is onze held, hij maakt de week goed, en het enige kutte aan dat we ergens in november naar Hong Kong gaan is dat we zijn les missen, we zijn opgenomen in zijn warme moederschoot, de verassing van vandaag: uit zijn 8 cylinder traction control laptop galmden de klanken van een heerlijk oud Taiwanees zeik liedje van een meisje dat gepest werd omdat haar moeder het leuk vond om er met een NEDERLANDSE arts te zee vandoor te gaan, nog harder en je gaat huiliej! Daarnaast ging hij als een volwaardig Neo(die uit de Matrix, met die zonnebril) in op de eindeloze voordelen van het FreeMind programma, om lekker te gaan Brainstormen zoals ze dat noemen "in the US" (verder is alles in het Chinees hoor, maar af en toe, met loepzuivere precisie, weet onze daoist er net een woord uit te pikken wat wij toevallig niet verstaan hadden, kuch, om dat vervolgens treffend te vertalen, zoals ik zij/ei? hij is onze held.)

Episode 3, the short (k)night strikes back; het persoontje is moe en slaapt; vervolgens wordt ie wakker gebeld door de; nog steeds zeer mysterieuze, hoe zou ze er uitzien? heeft ze genoeg haar op d'r ******?; vriendin, of ik haar wil ophalen op een scooter, wacht, OP EEN SCOOTER!%$#
A) Ik had altijd een grafhekel aan die dingen
B) Het verkeer is hier moordend, rood een gelukskleur en tja, ook in Taiwan zijn er beheurlijk wat chinezen...met vervoer-->scooters
C) Ik wist de weg niet en je wilt echt je hoofd niet opzij draaien om die weg te zoeken en je naderende eind onder ogen te moeten zien (gewoon recht vooruit kijken, alle buitenlanders die verongelukken doen dat omdat ze op wegmarkeringen, bordjes en dat soort publieke onzin letten)

weet je hoe gaaf het was, fuck sex, verdovende middelen, beren die op 1 been de salsa dansen, doe mij het Taiwanese verkeer(d)! Met 80 door de binnenstad, zichzaggend je kont in de bocht en planken, HAS OP DE ZUUGERS, onderweg een verkeersongeluk, 6000 Taiwanezen gepasseerd en 3 peuken gerookt om de adrenaline op het juiste concentratie pijl te houden, en jawel: U bent gearriveerd.

Episode 4 Bureau-cratie

Within the social constructionist strand of postmodernism,the concept of socially constructed reality stresses the on-going mass-building of worldviews by individuals in dialectical interaction with society at any time. The numerous realities so formed comprise, according to this view, the imagined worlds of human social existence and activity, gradually crystallised by habit into institutions propped up by language conventions, given ongoing legitimacy by mythology, religion and philosophy, maintained by therapies and socialisation, and subjectively internalised by upbringing and education to become part of the identity of social citizens

los van het feit dat dit een grapje is waarmee ik me al een tijdje bezig hou, zie je hier de verschrikkelijke uitkomst, de bureaucratie, soms lijkt het alsof de tiepmiep je duidelijk wilt maken dat de macht hare zijt. En jawel, ik ben nog nooit zo beleefd geweest aan een balie, aan de andere kant roept het ook de dikke vinger reactie op, zo heb ik vandaag een mail gestuurd naar mijn begeleidend docent (o, heb ik die) die dacht dat ik niet in Taiwan was aangekomen, en vervolgens ging mauwen dat ik d'r verkeerd heb aangesproken (in Nederland spreek je je opleidingsopperhoofd met de voornaam aan en hier zijn ze daar minder van gediend, I know er zit een dikke balk in men oog, en die laat ik nog wel ff zitten XD) grappig trouwens hoe de hierarchie soms gruwelijk verstoord wordt, als leraar Engels bekleed ik een nobele positie, maar is het wel normaal voor de jeugd van tegenwoordig om een tot pistool omgevormd set kinderhandjes in je achterste te duwen, tot groot vermaak van de klas (was hier al voor gewaarschuwd door mensen die wel Engels spreken, maar het blijft een bijzondere ontmoeting tussen mijn billen en een vreemde cultuur.)

Epiloog:

In deze nobele queeste, hier gevat in een dag, zijn de volgende conclusies mijn bewustzijn binnen geslopen; gij zult moeten werken voor uw geluk, hoe harder ge werkt hoe zoeter de peuk (op ons prive rook balkon)
Je kunt hier praten met mensen.
En omg, wat heb ik een geluk XD en een dikke pretcilinder!